Hopp til hovedinnholdet

Skilsmiss: Krangler med pappa hele tiden.

Still spørsmål
account_circle

SPØRSMÅL

Eg er ei jenta på 13 år i år, og lurte på om eg kunne bu hoss mamma i stedet for pappa meir enn annenhver uke. Mamma og pappa er skilte, og eg og pappa krangler nesten heile tida. nesten alltid for heilt idiotiske ting. Eg orker snart ikkje mer! Som mindre barn var eg alltid livredd for han ettersom eg såg kordan han kjefta på den 3 år eldre broren min når han ikkje gjorde som han sa.... Men eg blei jo eldre (helidigvis:). Og eg vil ta meir og meir mine eigne valg. Ettersom eg lærte meg og turde meir og meir stå opp mot "pappa" blei det fleire og fleire kranglar, som oftast endte med at eg låg grinande på senga. mamma pleide alldtid å forsvara meg mens eg var liten då han kunne fly i taket over at eg hadde knust noko eller sølt saft o.l. Men mamma har også sine begrensingar, og då eg var 6 år skilte dei seg. ( det var ho som skilte seg ) Det er ting eg aldri kan tilgi han for, som den gangen eg var 3-4 år og han ga meg ris, den gongen eg mista nøklane mine og han rista meg over kjellertrappa (viss han hadde mista meg veit eg ikkje kordan det hadde gått) og skreik til meg så eg skalv sån at eg såvidt kunne stå oppreist uten å sjangla. At eg ofte blir sjellt ut har ingenting med at eg ofte øyedelegg ting, osv. Opp gjennom årene har det blitt alt for mange tårer, og som eg har blitt eldre forstår eg at dette IKKJE e vanlig oppførsel. Eg er ikkje ein rebell, eg er snill, har mange venner og er elevrådsleiar på skulen eg går på, og ein av mine største drøymar er å få stipend på Oxford! Eg har mine meiningar, men prøver alltid å tenkja før eg snakker. Broren min pleier ofte å spøke med at eg er 80:P Eg vil bare kunne ha ein barndom uten eit snitt på å gråte kvar einaste dag, og å leve i ein demokratisk familie:)

SVAR

Besvart 02.05.2011 11:04:52
account_circle